Ik begin in jou goden te geloven.
Ik gaf orders stand te houden , maar ze vluchtten.
Welke straf zou je me geven?
Hij nam iets van mij af.
En ik wil er iets voor terug hebben.
Als dolende woord valt uit de mond,
volgt alleen lijden.
Kom, mijn liefste.
Ze is een een Romeinse.
Ik ben niets anders dan een slaaf.
Je zal weer tot rede komen.
Jij bent het die redeloos is.
Donar!
Verdomde verrader.
Ben je gek geworden?
Castus kwam om te helpen!
We moeten de overgeblevenen veilig over de berg brengen.
Haast je!
En keer niet terug!
Spartacus!
Spartacus is niet gek.
Je verwacht verwacht van hem dat hij ij de sneeuw wacht
tot u komt om hem te doden?
Dat is precies wat ik verwacht.
Geef de aantal doden !
Ik zou het aantal willen weten!
De goden laten ons halverwege de verdomde Olympus marcheren,
alleen om op ons te pissen vanaf de top van de muur.
Spartacus.
Crassus leger nadert de bergpas.
Breng al degenen die niet kunnen strijdebn op veilige afstand.
En bewapen de anderen.
We zullen de man gesmeed goud tonen
de prijs van ons leven.
We zullen Romeins bloed zien op de verdomde sneeuw!
Of onze eigen glorieuze dood!
Wacht!
Kalmeer jezelf!
Je woorden spreken het doel tegen.
We moeten aanvallen,
voordat zijn leger ons aanvalt.
Ze zijn niet van plan om ons aan te vallen.
De goden hebben je ingewijd in de toekomst , of niet?
Ik ben vertrouwd met het ongelukkige verleden.
Ik diende in het Romeinse legioen
toen ik nog van Thracië was.
Crassus mannen vielen niet aan in slagorde.
Maar zij hebben een getalsmatig overwicht.
Waarom wachten ze?
Zij moeten wachten op hun commandant.
Neemt het legioen positie in op de nok?
Met uw staf opgesteld in de voortste positie,
zoals bevolen.
Zeg het direct als het klaar is.
Ik zie het het einde van de oorlog
zeer nabij komen.
Commandant.
Ik ben opgehouden voor dringende zaken.
Excuses.
Hoe gaat het Caesar?
Hij likt nog zijn wonden.
Of geeft munt voor meer aangename zaken
voor vermakelijke zaken.
Dank voor de voltooiing van je taak,
en het niet ten prooi vallen aan je eigen verlangens.
Een man moet het goede moment kiezen voor plezier.
De mijne is voor altijd verstrengeld met de uwe.
Ik ben ontroerd.
Voor de manier waarop jij je de laatste tijd hebt ingezet.
U eert mij, Commandant.
Je eert jezelf met je daden en acties.
Ik wil deze mentaliteit begroeten met een nieuwe opdracht.
Zeg het, en ik zal het doen.
Ik wil deze kist uit mijn zicht.
Een eenvoudige taak, maar van groot belang
Waar moet ik hem heenbrengen?
Denk er over na, en neem zelf een beslissing.
Mijn wapenuitrusting...
Het uur nadert voor Spartacus zijn einde.
Ik zou mijn erfgenaam weer aan mijn zijde willen
bij de eindstrijd.
Ik wil mijn zoon.
Zoals ik u terzijde wil staan.
Vader.
Zorg dat je gepast gekleed bent .
Over veel van onze toekomst moet gediscussieerd worden.
U bewijst uzelf sterfelijk.
Een kras, niks ergs.
Ik zorg voor schoon verband.
Wijn en de warmte van je dijen
is alles wat ik nodig heb.
Bloed zal wachten op de dag dat ik
degenen tegemoet treed die zich tegen mij keerden.
En zij zullen beven van angst...
Zoals ik nu beef voor Jupiter zijn lul...
Wegwezen!
Zo snel als je kan!
Een storm komt er aan.
En daarmee de dood van de bevroren wind.
Een storm zeker, ja.
Toch niet binnen een paar uren..
Je zou verdomme vechten,
tegen het machtige Rome die in je nek ademt?
Als ik sterf,
ik de herinnering aan je lul mee.
Laten we onze eigen gedachten laten varen,
en ze op belangrijkere zaken concentreren.
Je klinkt als Spartacus.
Het zijn mijn eigen woorden.
Neem ze zoals je wil.
Jij verraderlijke klootzak!
Donar, Nemetes en honderden van onze broeders
liggen dood in de stad.
Toch neem je een verdomde maaltijd!
Dank.
Uw stoofpot maakte me misselijk.
Verdomde Cilicische stuk stront!
Brictius!
Hou daar verdomme mee op.
Als je Agron zijn jongen niet was,
zou ik je vermorzelen voor het beschermen van deze kleine kut.
Zet Agron uit je gedachtes,
als je gelooft dat je zo geweldig bent.
Voor zo'n kleine man praat je als een reus.
Zorg niet dat ik spijt krijg voor het helpen.
Brictius is een verdomde bruut,
maar hij weet wat er gebeurde.
Ik ben een Cilicië,
en daardoor een verrader.
Niemand moet veroordeeld worden
voor de daden van een ander.
Dat is onbelangrijk.
Ik ben daar waar het lot me heeft gebracht.
En noem het zegeneningen om jou daar ook te vinden.
In kettingen en bebloed,
en toch proberen te vleien.
Ik probeer het leven ten volle te benutten.
En zou je het opnemen tegen Crassus
om dat te blijven doen.
Wil je vechten?
Romeinen doden was de manier om je vertrouwen te krijgen,
ja toch?
Misschien als ik er genoeg dood,
zullen jou broeders mij ook ooit vertrouwen..
Het is een beslissing die ik niet kan nemen.
Maar weet dat het goed is ontvangen.
Ik verwachte je niet weer terug te zien.
Ik ook niet.
De goden bespotten ons beiden.
Je bent nog steeds op deze wereld.
Toch zul je sterven als je niet eet.
Geef het aan iemand die het meer verdiend.
Ben je op zoek naar medelijden?
Ik zoek niets.
Ik ben alleen maar as.
De overblijfselen van een vlammend hart,
gekoeld door de brenger van de regen,
die de dood in mijn stad bracht
en me wegrukte uit het leven dat ik kende.
Verraden door Crassus,
die mij in de boeien sloeg voor het plezier van een wilde.
Je hebt pijn gekend.
En verlies.
Iets wat velen van ons is overkomen.
Hoe kom je daarover heen?
Dat is een vraag die ik mijzelf vele malen gesteld heb.
Leef.
En help met antwoorden te vinden.
Caesar geeft de voorkeur aan oesters bij zijn viering.
Ik zou de mooiste stad voor mijzelf willen hebben.
Uw vader heeft u weer in genade opgenomen.
Wat verdiend is.
Ik ben niet meer het "pruilende jongetje" van vroeger.
De man die mijn vader altijd wilde dat ik werd.
Maar ik wilde dat Sabinus nog leefde.
Denk je dat hij trots zou zijn?
Hij hield zielsveel van jou, ja toch?
Zoals jij ooit deed.
Uw pad voert u weg van dergelijke zorgen.
Spartacus zal vallen,
en u zult vreemde landen te veroveren,
en uw naam opbouwen.
Ver van hen die eens voor u zorgden.
Ik smacht naar om de naam van Crassus te eren
met overwinningen en lauweren.
Maar nadat de rebellie is verslagen
blijf ik stevig geworteld
op deze grond.
U gaat niet terug naar Rome met ons?
Ik zal worden belast met het veiligstellen van
mijn vader zijn belangen in Sinuessa,
totdat ik de juiste leeftijd bereik voor
de titel van van verdediger van de mensen.
Een plicht van grote betekenis.
Een jij zult me daarbij helpen
Ik moet in Sinuessa blijven?
In deze villa.
Mijn vader geeft je de titel van mijn vrouw
over allen die mij dienen onder mijn dak .
En om een troostende hand te zijn
die mij leid in de reis van het leven.
Een die me van rand van de afgrond trok.
Ik ben je veel schuldig, Kore.
En binnenkort heb ik tijd om het terug te betalen.
Commandant.
Uw staf staat klaar op de berg.
Roep mijn vaandeldrager.
Commandant.
Excuses, Meester.
Ik heb de middag maaltijd voorbereid..
Ik heb meer honger naar bloed.
Nogmaals, excuses.
Toch zou ik even met u willen spreken.
Nou, snel dan,
of zie het als afgedaan.
Is het waar dat ik Tiberius moet dienen in Sinuessa?
Kreeg je dat van hem te horen?
De jongen verteld dingen zonder mijn aanwezigheid.
Ik had dat op een intiemere manier met je willen bespreken.
Zoals ik problemen met u zou bespreken,
in dergelijke zaken...
Alle is gereed, commandant.
De tijd zweert weer samen tegen het hart.
We zullen elkaar spreken wanneer de strijd is gewonnen,
het zal de tranen verdampen onder de verwarmende zon
voor diepere bedoelingen.
Kom, laat onze aanwezigheid zien op de nok.
Ik wil de rebellen koning laten weten wat voor onheil hem wacht.
Crassus bied de goden een maaltijd,
alsof we vechten voor zijn vermaak
op sneeuw als verdomde arena.
Dan zal hij aanschouwen welke wonderen
bloed van gladiators toe in staat zijn.
Je spreekt alsof dat voor ons allemaal geld.
Voor de meesten van ons geld dat.
Doorgegeven door onze eigen handen.
We zijn met te weinigen tegen zo velen
we worden verpletterd.
Crixus is niet fout in zijn opvatting.
We hebben het onmogelijke gedaan, in de loop van de tijd.
Maar geïnspireerde door tactiek, niet door brute kracht.
Wat denk je aan?
Crassus is arrogant over het voordeel dat hij bezit.
Hij plaatst zijn staf in een een goede positie,
om de verwachte overwinning te zien.
Misschien moeten we ze bezoeken
en hun fatale fout uitleggen.
Duid een positie dichtbij niet
op een zwaardere bewaking van de staf?
De wind groeit onrustig voorafgaand aan de storm.
Bij het invallen van de nacht,
dient het als dekmantel voor een aantal
van ons.
Hoeveel?
Alleen de meest ervarenen onder ons.
We moeten toeslaan als een slang,
snel en vastberaden.
Als Crassus in ons gif valt,
zullen zijn legioenen schuimbekken
zonder commando.
Een plan goed uitgevoerd door Cossinius en Furius.
Je zou een slapende man naar het hiernamaals sturen
toen hij uit zijn nachtmerrie ontwaakte.
Een zee aan doden zou ontstaan als
ons hele leger tegen hem strijd.
Een dergelijke aanval word bij voorbaat ontdekt door het doel,
en verliest zijn voordeel.
Iets wat een kind kan zien.
Je zou me als zodanig brandmerken?
Dwaas gekozen woorden, broeder.
Doe met me mee,
en wanneer Crassus sterft
zullen wij zijn legioenen snel zien volgen.
Houd je ogen open en rapporteer.
We zullen de omtrek afzetten tegen ontsnapping.
Er zal geen ontkomen aan zijn voor
de machtige Crassus deze nacht.
Donar...
Wat staat er geschreven in zijn lichaam?
De dood is onontkoombaar.
Kom op.
Naevia!
Kom op.
Terug naar het kamp!
Vlucht, jullie verdomde lafaarden!
In formatie!
Crixus!
Aanvallen!
Spartacus ontsnapt?
Samen met een klein aantal van zijn mannen.
Laat hem zijn wonden voelen,
en laat hem nadenken over wie hem dat toebrengt.
Wek Tiberius en Caesar
uit hun rustige slaap.
De tijd van list en bedrog zijn ten einde.
Caesar herrijst eindelijk uit de dood.
Zoals u uit het schrikbeeld van straf.
Wat moet u zeggen voor de ochtendzon?
Ik vertrek naar de Melia bergen bij het ochtendgloren.
Iets wat al lang stond te gebeuren.
Laten we ons haasten ...
Ik liet u wachten om de resterende troepen te verzamelen
maar ze zijn nog niet in Sinuessa.
Het commando is aan Tiberius
en ga samen met mij voor de maan ons begroet .
Moet niet de man die Sinuessa heroverde hen leiden?
Niet een gevoelige jongen die zijn zwaard verloor?
U krijgt mijn dankbaarheid binnenkort
overvloedige munt word u toegekend
om het hoofd te bieden aan de stijgende schulden.
Verhalen van uw moed samen met Metellus komen ter ore aan Rome?
Slachting ter ere van u...
gepresenteerd door de man die u niet respecteerd.
Ik heb geen behoefte aan vrijgevigheid voor het verleden.
Ik bied u alleen een suggestie.
En ik deed alleen wat me was bevolen.
Zoals ik de opdracht gaf aan jou
u achter de stadsmuren te bewegen als een instrument.
En ik herroverde deze stad.
Zoals ik Spartacus zijn leven zal nemen,
met mijn zoon aan mijn zijde.
En waar zal de geëerde Caesar zichzelf vinden
tussen dergelijke heerlijkheden?
Op gelijke afstand.
Als hij zich maar verwijdert van zijn eigen pad.
Hij valt onder het commando, van de commandant.
Blijf trouw aan de zaak,
en we grijpen de hemel zoals beloofd.
Ik zal u begroeten op de nok.
En haast u,
en dorst naar bloed van de vijand.
Hier staan we.
Ik ben in ere hersteld.
En jij staat onder mijn commando.
Pas op wat je zegt, jongen.
Vele een reuzen tuimelden naar het hiernamaals,
geloofden dat ze zelf te groot waren om te vallen.
Stel de mannen op.
Zoals bevolen.
Heeft er nooit iemand geslapen in dit verdomde huis?
Excuses.
Ik hoorde de woordenwisseling.
En je loerde in de schaduw om het te zien?
Het is een gevaarlijk iets om om zich te verwijderen van hen.
Aangezien Tiberius zijn macht is hersteld.
Je spreekt tegen je meester?
Dat doe ik, maar ik fluister over een gemeenschappelijke dreiging.
En bedoel het voor het wederzijds belang.
Dank voor de prive-audiëntie.
Ik weet niets van
dit gesprek.
Ze hebben nog steeds een verdomd grote bek.
U was getuige van een slechte bui.
Ga er niet te diep op in
of voor gebruik van duistere doelen.
Er is veel veranderd de laatste tijd.
De jongen die ik ooit verzorgde als een kind
is nu ver verwijderd van de tederheid van zijn jeugd.
Wat hij nu is geworden is een dreiging
om ons beiden van onze gewenste positie te verwijderen.
Hoe diep ben je getroffen door de jongen?
Het is genoeg om te zeggen dat ik diep gekwetst ben.
Zoals u bent door de terugkeer van Tiberius naar zijn titel.
Dus je hebt erover nagedacht , ja toch?
Om je verwondingen te verlichten?
Èèn die ik lang geleden had moeten uitvoeren.
Doe dat dan.
En laat Caesar ver buiten samenzweringen en plannen.
Als de overwinning op Spartacus wordt gedeeld met Tiberius,
Vrees ik dat hun band zal permanent zal zijn.
Zeg recchtstreeks wat je bedoeld,
en zeg wat je van mij wilt.
Ik ben blij.
Te weten dat je nog onder ons bent.
Ik ben je veel verschuldigd .
Crixus vertelde me hoe je me droeg op je rug.
Het is wat ieder van ons zou doen.
Voor een andere strijder.
Ze heeft rust nodig.
Dat zal ze voor een tijd hebben.
De storm groeit met het heengaan van de uren,
dat maakt een Romeinse aanval onwaarschijnlijk.
Ik zou haar graag ook ongestoord zien door de storm van woorden.
Is dit hoe het moet zijn?
Moeten we altijd tegen elkaar opboksen,
net als toen we slaven waren van Batiatus?
Vergeten dagen toen je nog een stevige geest had.
Als we met de juiste kracht tegen Crassus waren opgetrokken...
Wat was het resultaat dan geweest?
Turen in de toekomst van een pad wat niet is bewandeld
en denken aan waar het had toe geleid.
Naevia die niet gewond was geraakt.
Je zou het zien , maar achterna gezeten door duizenden.
Maar ik zou vechten.
Muren en greppel taktiek naar voren .
Uw complot tegen Crassus -
je bent verslagen door een slinksere geest.
We moeten iedereen een zwaard in de hand geven
die de kracht heeft het op te tillen en de Romeinen aanvallen.
Wij zitten vast tussen berg muren,
zonder hoop of ondersteunende manouvres.
Om superieure aantallen aan te vallen
goed bewapend en gedisciplineerd brengt ons niets
dan onze eigen dood.
Laat de Romeinen zien dat we dat omarmen.
Zoals we leerden in het zand.
Je begint opnieuw over hetzelfde onderwerp.
Weinig onder ons zijn gladiatoren.
Ze bidden niet voor een glorieuze dood.
Nee, ze bidden om geleid te worden.
Ik laat mijn volk niet marcheren naar de dood!
En ik zal niet sterven met een Romeins zwaard in mijn rug!
Ik verzamel degenen van gelijke geest
en val Crassus aan.
Je zal mijn bevelen opvolgen...
Je bent verdomme geen God!
En ik geef geen gehoor aan een hooghartige stem!
Crixus!
Ben je gek geworden?
Dat is een betere vraag voor jou leider.
Crixus!
Het is nu niet de tijd voor ruzie!
Medicus tent is getroffen door de wind!
De storm nadert!
Zorg voor degenen die blootgesteld zijn voor onderdak!
De goden dreigen de plaag van rebellie schoon te vegen
voordat we een aanval kunnen inzetten.
Dan stijgen we met de ochtendzon op,
en doden ieder die zij hebben gespaard.
Caesar.
Ik hoorde geen gastvrije hoorns
bij de benadering van Tiberius zijn
aanpak met evenwicht tussen mannen.
Ze staan afwijzend bij zijn aanwezigheid.
Je was hier om te helpen de troepen in beweging te brengen.
Was de opdracht niet duidelijk?
Zoals de lucht tussen ons.
Toch dringende kwesties van wolken,
en donder geluid waren een hogere plicht...
Je bracht haar hier heen,
op het slagveld?
Excuses, Meester.
Maar Caesar bezweek voor mijn tranen.
Over verdriet waar ik met u over moet spreken.
Laat ons alleen.
Caesar!
Waarom heb je niet gewacht bij de noordelijke poort zoals bevolen?
Excuses.
Een dringende zaak onttrok mij van uw gezelschap.
Mijn vader zal niet blij zijn over uw ongehoorzaamheid.
Ik zou me publiekelijk inhouden.
De commandant heeft het ergens anders druk mee...
door de aanwezigheid van een geliefde slaaf.
Kore?
U was een bevel ongehoorzaam om een verdomde vrouw te brengen?
Ze was wanhopig op zoek om met uw vader te spreken.
Ik kon het niet over mijn hart krijgen
haar de kans te ontzeggen om met hem te spreken.
Wat is er zo belangrijk?
Dat is het mysterie, niet dan?
Niet zenuwachtig worden.
Ik ben er zeker van dat vader alles
zal delen met zijn vertrouwde zoon
alles wat zij onthult.
Als mijn wil elke keer word getrotseerd.
Heb ik je niet verteld dat dat moment
zou zijn aan het einde de strijd?
Ik weet dat mijn aanwezigheid in strijd met regels is,
maar ik kon niet wachten om u te zien.
Drink, warm jezelf op.
Dank.
De storm blijft woeden bij je terugkeer naar Sinuessa.
Op het eerste teken dat hij gaat liggen,
Zal Caesar zelf je weer veilig wegbrengen
naar de stadsmuren.
Waar moet ik blijven wanneer u terugkeert naar Rome,
voor altijd verbannen uit uw armen.
Verbannen?
Je vergistje in mijn intentie.
Ik claimde Sinuessa voor jou.
Zodat we een plaats voor onszelf hebben
als ik op bezoek kom,
verre van jaloerse ogen en losse tongen.
Het is geen straf, maar een gift.
Jij zult stijgen net ​​ als mijn naam doet,
als Vrouw van het Huis van Crassus
in Sinuessa.
Onder Tiberius.
Hij zal naast je staan,
voordeel hebben van je gezelschap en wijsheid.
Zoals ik zo vaak had.
Ik weet hoeveel hij om je geeft.
En jij om hem.
Je hebt geholpen bij het maken van de jongen die hij was
tot de man die hij nu is.
Ik kan niemand bedenken die geschikter
is voor zijn verdere begeleiding.
Ik ben bang voor het vooruitzicht van schuld ,
als het minder word dan verwacht.
Maak je geen zorgen.
Dat is onvoorstelbaar.
Hij heeft bittere teleurstellingen
in het verleden doorstaan,
dat heeft hij toch?
Het is waar dat Tiberius een ernstige fout maakte.
En mijn toorn deed de hemel schudden.
Toch staan ​​we nu tesamen,
en ik weet in het diepste van mijn hart
dat er geen misstap is die een vader
zijn dierbare zoon niet zou vergeven.
Ik hoopte met kalmerende woorden je tranen te stillen.
Schenk er geen aandacht aan.
Ze zijn alleen maar aanhoudende schaduwen van een dwaas meisje.
Zolang de vrouw duidelijk bij de wens van het hart staat.
Ja, Marcus.
Alles is nu heel duidelijk voor mij.
Als we er nog meer bij laten is de moeilijkheid
een gebrek aan lucht om te ademen,
niet de kou of de sneeuw.
Ik geef de voorkeur aan ranzig vlees
boven een lul die ijs word.
Word ik nooit verlost van dit stuk stront?
Voeg niets toe aan het gebral van de storm
van de tent zijn ligplaats.
Castus.
Spartacus heeft me hierheen bevolen.
Ik had geen keuze meer.
Toch niet door de mijne.
Je zou me vrij willen zien?
Bepleit door Nasir.
Weet dat je zonder hen
mijn zwaard met Cilicisch bloed zou zijn.
Dank.
Verdom die blik.
Waar is Gannicus?
Is hij niet bij jou?
Nee
Gannicus!
Met dit bloed... smeken we nederig...
Waarom wil je niet met de anderen mee gaan?
Ik moet een offer geven...
De goden zullen een pad openbaren...
Ze openbaren alleen uw dood,
Als je op je knieën blijft!
Zoek bescherming!
Of begroet uw goden aan de oevers van het leven na de dood!
Ik kon hem niet vinden.
Ik ga.
Je zou ook dood gaan.
Gannicus zal niet dood gaan aan wind en ijs.
Wijn is voor altijd in zijn bloed en houdt hem warm.
Ik heb nooit gehouden van de kou.
Deel dekens, en warm jezelf op.
Ik heb er geen behoefte aan.
Je tanden dreigen uit je hoofd te schudden .
Zoals de mijne.
Uw bezorgd u pijn?
Het herinnert me eraan dat ik nog leef.
En ervoor kies om dat te blijven.
We bevinden onszelf weer in een moeilijke situatie.
Wonden behandelen en bidden voor het hiernamaals
houd geen rekening met ons.
Je bidt nu, ja toch?
Bij veel dingen.
Toch ben ik niet zo dom te knielen in de storm,
mijn stem te verheffen tegen de hemel.
Nog mijn eigen bloed te offeren.
Het was bedoeld als offer.
Voor Spartacus.
Geloof je dat hij een God is?
Het werd gemaakt voor hem.
Om te pleiten voor zijn zaak...
en aan allen die hem toegewijd zijn.
Ik heb je geloof betwijfeld in het verleden.
Vind mezelf een dwaas daarvoor...
Je bent veilig...
Ik heb je gewaarschuwd.
Om uit de buurt te blijven van mensen van mijn soort.
Je vraagt ​​het onmogelijke.
Hoeveel?
Bijna duizend verloren aan de storm.
Duizend.
Spartacus...
Ik had gevreesd dat u onder de doden was.
De goden had medelijden,
en voorzagen ons van van de benodigde beschutting.
Niet allen zijn zo gezegend.
Nee, dat waren ze niet.
We zochten hulp uit de hemel.
Om ons verder te brengen uit de duisternis van greppels en muren.
En hier is het antwoord.
Maar in hun wreedheid,
zijn de goden genadig voor hen die nog leven.
Je hebt je afgekeerd van de rede.
Ik heb het omarmd.
We zullen geulen graven en een aanval smeden,
net als jij kampioen.
We zijn nu weer duizend mannen kwijt,
die voor altijd verloren zijn.
En wat te denken van het leger, dat
buiten de muur van Crassus wacht?
Hoe krijgen we zulke aantallen?
Misschien is dat niet nodig.
Je spreekt in verdomde raadsels, de waarheid verhullend.
Zoals Crassus alles verhult wat hij gedaan heeft,
verhult zijn taktieken in misleiding.
Plaatste Caesar onder ons.
Kreeg Heracleo voor zijn doel.
Liet ons in de val lopen in zijn tent.
Niets is wat het lijkt.
Dan zeg wat je denkt, of ga weg.
Zijn greppel barrières maakt het onmogelijk te ontsnappen.
Waarom is het gecombineerd met onmogelijk vestigingen?
Om onze ogen af te wenden van wat erna komt het.
Of wat er niet is.
Een paar man op de muur geplaatst
zou de illusie geven van duizenden daarachter.
Een misleiding de man waardig.
En als je het fout hebt?
Dan zullen we een glorieuze dood omarmen.
Zonder Romeinse zwaarden in onze rug.
Uw gedachten waar waar.
Er zijn ​​slechts een paar honderd.
Laten we de nacht warmen met hun bloed.
Lugo! Brictius!
Neem de mannen en maak een gat in de muur!
Commandant!
De rebellen hebben de muur kapot gemaakt!
Geef het legioen het bevel tot de vorming van een formatie!
Snel!
Werd mijn slaaf terug begeleid naar Sinuessa?
Niemand is nog in uw tent , commandant.
Ga snel, en volg de anderen!
Hierboven!
Controleer alles!
Ze is naar de rebellen overgelopen?
Een kans die haar ontzegd werd,
als ze niet naar de nok was gebracht.
Ik denk dat het haat opzet was..
Geef een rapportage.
Er staat geen schildwacht op de muur.
Ook geen teken van Spartacus en zijn leger.
Het is onzinnig.
Hoe kon hij de greppels overkomen?
De verdomde wilde.
Hij vulde de greppels met zijn eigen doden.
Dat deed hij dat betekend dat hij naar links ging.
Ze kunnen niet ver gekomen zijn.
Geef het legioen de order voort te gaan.
Ik eis wat van mij is...
Bescherm de commandant!
We moeten terugtrekken!
Breek de formatie!
De machtige Crassus toont zijn verdomde
kont terwijl hij voor ons vlucht
Hij zal terugkeren, met rammen en projectiel wapens.
En zijn monument van illusie zoeken in het vuur,
om een kans te creeren om afstand te scheppen tussen ons.
Laten we onszelf wegmaken van hier.
En de gevallenen eren met toekomstige overwinningen...
En het bloed van Marcus Crassus.
Vertaling: Renne Rus ; trysocio